Home sweet home
Gepost op 4 november 2005 door Nathalie
Back home after 336 days.......
De laatste dagen in Bangkok nog eventjes van het zonnetje genieten en bij het zwembad liggen. De allerlaatste dag was het tijd om te shoppen. Ik naar MBK, een 6 verdiepingen mega shopping centre geweest en daar een hele dag gespendeerd. Was een klein paradijs voor een shopper. Echt geweldig. Ik was echt wel voldaan op het einde van die dag. Maar toen kwam er een ander probleem, rugzak inpakken! Hij was al vol voor ik ging winkelen. Na een paar uren en reorganisatie kreeg ik alles erin.
Volgende dag lekker lang geslapen, uitgecheckt, gegeten, rondgehangen tot het tijd was voor naar de luchthaven te gaan. De taxi was een half uur te laat natuurlijk. Voor één keer in mijn leven had ik gelukkig alles goed op tijd geboekt dus was ik toch nog vlot op tijd op de luchthaven.
De eerste vlucht had ik 2 zetels voor mijn eigen en een raampje. Hoewel het wel donker was kon je toch nog mooi naar de sterren kijken. Toch een beetje het gevoel dat je dichterbij bent dan. Vanuit Hong Kong had ik drie zetels voor mijzelf en heb ik dus het grootste deel van de reis geslapen.
's Morgens eindelijk in Amsterdam aangekomen. En het vliegtuig was goed op tijd! Nog even de bagage ophalen en dan richting België! Dat viel natuurlijk weer eventjes tegen... Na een goei half uur begon ik wel wat schrik te krijgen en terecht mijn bagage is kwijt! Ze zeiden dat ik me niet te veel zorgen moest maken dat die wel terecht zou komen. Het was eindelijk tijd om mijn familie weer te zien na zo lange tijd en dat was inderdaad wel eventjes belangrijker dan mijn rugzak.
Het was heel leuk weer thuis te zijn. Er was een verassingsfeest en de hele familie was erbij. Ik was doodmoe maar wel blij dat ik iedereen weer heb terug gezien.
Dan was het de beurt aan weer rechts rijden. Eerst eventjes met de fiets en dat viel niet mee eigenlijk. Zat maar aan de verkeerde kant van de auto's te rijden en geraakte even helemaal in de war... Met de auto viel het beter mee. Alleen de ronde punten voelde heel erg raar aan. En ik heb een paar keer mijn ruitenwissers opgezet toen ik moest pinken. Maar de auto is nog helemaal in orde!
Vandaag kan ik eindelijk nog eens genieten van een jupke...mmm. Dus iedereen die zin heeft om er ene mee te komen drinken.....
Dit is dan ook ongeveer mijn laatste verhaaltje. Het was echt een mega-jaar. Een avontuur om nooit meer te vergeten! Ik wil ook echt iedereen bedanken die er op de een of andere manier heeft aan bijgedragen. Ouders, familie, vrienden,... en ook Tijs merci voor de mooie website. Was echt wel leuk voor ons en het thuisfront om de verhalen te kunnen volgen.
That's all folks!