Roadtrip to Perth
Gepost op 18 april 2005 door Marieke
Een week ongeveer hebben we er over gedaan, helemaal van Adelaide tot 200km ten zuiden van Perth
Met een volgeladen mazda busje zijn we vorige week woensdag vertrokken. Eerst zijn we richting Flinders Range gereden, een beetje uit de richting maar zeker de moeite waard. Onze eerste nacht kamperen tussen de kangoeroes was eens iets anders. Kampvuurtje gemaakt met gesprokkeld hout. De volgende dag echter een bord tegen gekomen aan de ingang met verboden kampvuur te maken en zeker geen hout uit de natuur halen. oeps.. inpakken en wegwezen.
Volgende dag in Port Lincoln, helemaal in het zuiden een kampeerplaats gevonden. 2 kerels van in Kingston on Murray waren ook daar want hadden er niks beters op gevonden als op tonijn te gaan vissen. In Port Lincoln een cdspeler gekocht voor in de auto want radio-ontvangst is er niet op de Nullarbor en dat zou wel eens heel stil kunnnen worden.
Na 2 dagen zijn we aan het echte werk begonnen. Kilometers rechtdoor tussen het niets en af en toe een tankstation waar steeds weer dezelfde mensen hun auto aan het voldoen zijn. Al voelt het altijd wel goed als ge op gas rijdt en altijd maar de helft moet betalen tov de mensen met benzine. 's Nachts gecampeerd op een heel bizarre plek in de duinen. Een achterlicht de verdoemenis in geholpen ( niet onze schuld) en een tent vol met zand. (In de lonely planet stond duidelijk dat toeristen hier niet welkom waren en daar hadden we misschien beter naar geluisterd.)
Na de langste rechte weg van Australie (145km zonder bocht) afgereden te hebben zijn we in Esperance terecht gekomen. Onze truck blijkt nog steeds te werken. Lang genoeg wachten tot de receptie van de camping gesloten is en dan kunt ge gratis kamperen. Dag nadien zijn we naar het NP van Esperance geweest om te onbijten. Maar dat is uitgelopen tot een extra dag want het strand en de zee was daar echt wel super.
Bijna in Albany aangekomen was het iets minder goed weer maar toch maar besloten om te gaan kamperen. Wel iets minder geluk met onze buren. Amai nog nie. We stonden zogezegd ne meter op hun plaats. En we moesten ook maar wat zachter praten want "i couldn't control myself" wat ze er ook mee wilden zeggen. Ambetante duisters meer was dat niet. Hebben ons dan maar vriendelijk teruggetrokken in de keuken.
De dag daarop goed begonnen met pannenkoeken met banaan (we hadden niet alleen een automechanieker maar ook nog es ne goeie kok bij!) en daarna een tochtje gemaakt langs de toeristische plaatsjes lans de kust van Abany. Toeristisch was het echt wel maar zeker ook de moeite waart. 's Avonds zijn we dan de weg een beetje kwijtgeraakt en het black forest tegen 60 km/h doorgerden dus waren we genoodzaakt om in een boerengat te overnachten.
Jammergenoeg moesten we na een week al afscheid nemen van Peter want Marieke en ik konden voor een weekje gaan wwoofen in een boerderij in Donnybrook. Hier zitten we nu nog steeds en we hebben zeker niet te klagen. We hebben een cottage voor onzelf dat we nog moeten delen met een andere Israelier. Maar die voorziet ons van voldoende vuur en alcohol om ons te beschermen tegen de koude. In ruil voor 4 uurtjes werk per dag (appels plukken, perzikken inpakken, auto wassen...) krijgen wij dus onderdak en echt zaaaalig uitgebreid eten.
De bedoeling is om hier nog een beetje in de buurt te blijven en daarna gaan we richting Perth.
Heel veel groetjes, Marieke en Katrien