Alice, on the way to Alice
Gepost op 17 augustus 2005 door Marieke
Flora River Nature Reserve, Katherine Gorge, Daly Waters Pub, Devils Marbles en nog zoveel meer...
Acht dagen geleden zijn we vertrokken uit Timber Creek. Met gemengde gevoelens weliswaar. Er is weer een hoofdstuk in ons Australie-avontuur afgesloten. Misschien zelfs nooit meer "tax file forms and superannuation forms" invullen.
Flora River Nature Reserve was onze eerste stop. Een prachtig tropisch woud met bijbehorende watervallen en krokodillen. Een gezellige bushcamping met bbq vuurtjes was er ook, meer moet dat niet zijn.
De volgende dag in Katherine hebben we de nodige inkopen gedaan. Het was nodig want ik was zowat letterlijk mijn broeken eraan aan't scheuren.
Vrijdag hebben we gespendeerd in Nitmiluk National Park met de befaamde Katherine Gorge. Een samenloop van toeristen kon je het daar wel noemen maar eens 5 minuten op een wandelpad was er geen ziel meer te bespeuren. Niet onlogisch want ge moet al goed zot zijn om bij 40 graden een wandeltocht te ondernemen.
De volgende morgen zijn we maar niet meer de bergen opgeklauterd maar hadden we een kano gehuurd om de gorge te ontdekken. Minder warm maar daarom niet minder vermoeiend. Stroomopwaarts moesten we ook nog tegen een enorme wind opboksen en als dat nog niet genoeg was moesten we ook nog af en toe onze kano over de rotsen slepen omdat er niet voldoende water in de Katherine River stroomde. Ondanks al onze inspanningen en ons coordinatieprobleem (als ge rechts peddelt gaat u boot naar links enzo ;-) ) was het zeker de moeite waard.
Na zondagmorgen wisten we ook dat we een olietank onder onze auto hebben. Blijkbaar voor de 4x4. Een dikke merci voor al die behulpzame ozzies langs de weg.
Mataranka was onze volgende halte. Het is ook gekend als "home of the never never". Een bekend australisch boek dat handelt over het leven op een cattle station in het begin van de 20ste eeuw. Het boek is verfilmd en opgenomen in Mataranka. 's Avonds was er onverwachte animatie op de camping/parking langs de weg. Een aantal seniorcaravanners beweerden dat ze het min min licht zagen in de bossen. Na een paar uur begon het zelfs te bewegen en kwam het in onze richting. Vliegende glowworms was 1 van de gissingen. Uiteindelijk kwam 1 van de caravanners de bosjes uitgewandeld met een stok met een fluo breeklichtje aan. Een geslaagde grap tochwel.
Een lange trip was het op maandag. Neerpelt staat voorgoed op de kaart in Daly Waters in de beroemde outback pub. Een kleine afslag naar Newcastle Waters was zo niet de moeite waard dat het de moeite waard was. Een leeggelopen dorp en een aboriginal community is er overgebleven.
Tennant Creek was de veelbelovende volgende stad. Maar het aankondigende bord met:"population 3500" deed al iets anders vermoeden. Maar het was goed genoeg om boodschappen te doen en relatief goedkope gas te tanken. 's Avonds hebben we gekampeerd in de schaduw van de Devils Marbles. Overterecht één van de mooiste bushcampings van Australie. De Devils Marbles is een even bizar als wonderlijk natuurfenomeen van roestrode rotsten die in bizarre formaties gestapeld zijn.
Momenteel zijn we dus in Alice Springs aangekomen. Voor de eerste keer zelfs een stad die we kleiner ingeschat hadden. Onze rit vandaag was vrij snel verlopen want op de laatste 400km viel niet echt veel te bezichtingen. We waren ook al vroeg op pad nadat we om 6.30 al op waren voor de zonsopgang te bekijken. Snachts is het hier een stuk frisser dan in het noorden maar overdag blijft het nog altijd puffen ook al zijn we onderweg de steenbokskeerkring gepasseerd.
De volgende dagen trekken we richting Kings Canyon en Ayers Rock.