Die Dutchies, ze zullen het nooit leren he
Gepost op 11 september 2005 door Nathalie
Weer in sydney aangekomen....
Woensdag ben ik van Cairns naar Syndey gevlogen voor het laatste stukje Australië. Aangezien het vliegtuig een stuk goedkoper en sneller is dan die bus was voor mij de keuze snel gemaakt.
Hier aangkomen in Sydney kreeg ik een gratis kamer, zelfs mijn eigen privekamer. Dat was weer een meevaller. Ik kan daar blijven in ruil voor 10 uurtjes werk per week.
Donderdag en vrijdag maar druk naar werk gezocht, hopelijk kan ik deze week al ergens beginnen en zo centjes sparen voor Thailand om daar nog een leuk maandje vakantie te houden.
Zaterdag was ik naar Darling Harbour geweest, een modern stukje Sydney, met allerlei entertainment. Er was een Aboriginal die alles vertelde over de abo's en de didgeridoo, met mooie beelden op de achtergrond. Best wel de moeite.
Daarna ben ik nog een beetje verder gewandeld en toen kwam ik voorbij een foodstand met Nederlands eten. En daar hadden ze friet met frikandel. Ik helemaal blij, na 9.5 maanden eindelijk nog eens een frikandel. Het was echt nog wel eens goed om er een te eten (daarvoor, dank u Hollander) maar toch is het niet hetzelfde als diegene in Belgenland. En de frieten al helemaal niet.
's Avonds was ik nog even aan de telefoon met Kristel en toen kwamen we erachter dat we nog minder dan 100 dagen te gaan hadden. Was wel eventjes schrikken. Binnen een goede zes weken is het al tijd om Aussieland te verlaten. Gaat wel een beetje raar zijn. Maar ik kijk er ook wel weer naar uit om jullie allemaal weer terug te zien, Jupkes te drinken, bicky's te eten en genieten van mama's kookkunst.
Cheers!